สี่กุมารเป็นใคร...(กันบ้าง...)

ทำไมถึงตัดสินใจไปอัมพวา

แล้วสนุกเฮฮากันขนาดไหน

.

.

ความทรงจำดีๆบางทีก็ถูกวันเวลาพัดพาให้พร่าเลือน

เพราะไม่อยากให้หายไปแม้กระทั่งรายละเอียดเพียงน้อยนิด

ความทรงจำในช่วงเวลานั้นจึงอยากจะเก็บมันไว้

ในไดอารี่เล่มน้อยนี้เสียหน่อย

.

.

ณ จุดที่แผนการเดินทางได้เริ่มต้น..

.

.

หลังมีประกาศเพิ่มวันหยุดในวันเสาร์ที่ 14 มี.ค.อย่างเป็นทางการเพียงเสี้ยววิ...

“งั้นไปอัมพวาดีกว่า” ประโยคเด็ดโดนใจ ก็ลอยข้ามมาจากโต๊ะด้านซ้ายมือ

พอหันไปมอง....

คนต้นเสียงก็หยุดงานในมือทันที แล้วเริ่มส่งสารชักชวนเชิงกดดันเพื่อนสมาชิก

โดยมีเหตุผลฟังดูดีว่าเป็นการพาคนญี่ปุ่นที่เคยดูแลตอนไปเทรนนิ่งไปเที่ยว แถมยังมีคนในพื้นที่คอยแนะนำด้วยนะ...

(สุดท้ายคนญี่ปุ่นคนนั้นก็อดไปด้วยถูกเจ้านายจิกให้ไปดูแก้ไขเครื่องในวันเสาร์....หมดโอกาสเที่ยวด้วยประการฉะนี้)

ได้ยินดังนั้น..ความกดดันก็พุ่งตรงมาสู่เจ้าของพื้นที่ทันที

ว่าแล้วก็ทิ้งงานในมือทันทีเหมือนกัน (เป็นล่ามที่ขยันกันทั้งคู่...อู้ได้เมื่อนายเผลอ...)

อย่างแรกคือทำตารางท่องเที่ยวเพื่อโปรโมททริปนี้

เราก็พูดไปเรื่อย พี่คนต้นเสียงนามว่าพี่เล้งก็พิมพ์ทุกอย่างที่เราแนะนำ

จนได้ตารางแน่นเอี๊ยดดดด้านล่าง

Program of “Trip to Samutsongkram”

เสาร์ที่ 14 มีนาคม 2552

1.       ออกเดินทางเวลา 07:00

2.       ถึงจุดหมาย ตลาดแม่กลอง จังหวัดสมุทรสงคราม 10:30

3.       จอดรถที่วัดเพชรสมุทร เพื่อนมัสการหลวงพ่อบ้านแหลม

4.       กินอาหารเข้า เกี๊ยว เย็นตาโฟในตลาดแม่กลอง

5.       เดินเที่ยวตลาด (อย่าซื้อเยอะเดียวจะกินไม่ไหว)

6.       เข้าบ้านพัก เก็บของ พักผ่อนตามอัถยาศัย

7.       พิพิธภัณฑ์ขนมไทย, ดอนหอยหลอด

8.       ทานกลางวัน ตระเวณกินของขึ้นชื่อที่ตำบลบางนกแขวก

(อย่าโลภให้กินแต่เพียงอร่อยเพราะจะอิ่มจนกินได้ไม่ครบทุกอย่าง)

9.       แวะดูดวงแม่นๆ

10.    แวะโบสถ์คริสต์ที่มีชื่อ

11.    เที่ยวตลาดเย็นที่อำเภออัมพวา

12.    เที่ยวตลาดรอบดึกที่อำเภอแม่กลอง

13.    กลับที่พักเพื่อดูการทำน้ำตาลสด และชมหิ้งห้อยหน้าบ้านพัก

 

อาทิตย์ที่ 15 มีนาคม 2552

1.       ตื่นแต่เช้า 07:00 เดินทางไปตลาดน้ำ อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี

2.       ทานอาหารเช้าแถวย่านนี้ (เช่น ผัดไทไข่ห่อขึ้นชื่อ ขนมเบื้องญวน)

3.       เยี่ยมชมชุมชนริมน้ำ

4.       เยี่ยมชมอุทยาน ร๒

5.       ทานกลางวันอาหารทะเลที่ตลาดแม่กลอง

6.       เดินทางกลับออกจากที่นี่เวลา 11:00

7.       ระหว่างทางกลับแวะวัดมหาชัย

8.       ถึงปราจีนบุรี 15:00

 

 อ้าว...แล้วทำไมตัวอักษรมี 3 สี (อย่างกะผ้าผูกศาลพระภูมิ)เช่นนี้ล่ะ!!!

หาใช่ใครไม่ ถ้าไม่ใช่ป้าปองปิง(จิงๆชื่อปิงปอง)

อารมณ์คุณนายไม่สนใจสิ่งอื่นใดนอกจากเรื่องอาหาร

ขอตัดทอนโปรแกรมสีชมพูออก และขอเปลี่ยนเวลาให้มาถึงปราจีนเร็วขึ้น

เลยโดนพี่เล้งส่งเมลตอบกลับไปสั้นๆแค่ว่า....”นิสัย  5555!!!

.

.

ว่าแล้วการเดินทางทางไกลระยะ200กว่ากิโลเมตรจากปราจีนจึงเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ

.

.

ตอนหน้าจะได้รู้ว่า”บ้านแสนสุขรีสอร์ท” ที่ว่าอยู่ตรงไหนและมีดียังไง?

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

วี๊ด ดดดดดดดดดดด หมอดูแม่น ๆ น่าสนแฮะ อิอิ

#1 By b613 ดาวถัดมา on 2009-03-24 21:53

ชอบ version แรก มากกว่า อันนี้ละเอียดเกิน

ส่วนหนึ่งคงเนื่องจากมีเวลาในการเขียนเยอะไป จนข้อมูลเพิ่มขึ้น มีใส่ตารางด้วย

แล้วจงใจให้ฮาอีกต่างหาก ไม่ work

การเล่าครั้งแรก จากใจ มักจะดีกว่าเสมอ อย่าปรุงแต่งมากเกิน

บันทึกส่วนตัวนะ ไม่ใช่บันทึกเสนอขออนุมัติเดินทาง

และประโยคที่มันดูเกินๆ ชอบกล...ได้แก่

"...(สุดท้ายคนญี่ปุ่นคนนั้น........หมดโอกาสเที่ยวด้วยประการฉะนี้)"

".....อู้ได้เมื่อนายเผลอ...)"

"...เราก็พูดไปเรื่อย"

"...อ้าว...แล้วทำไมตัวอักษรมี 3 สี (อย่างกะผ้าผูกศาลพระภูมิ)เช่นนี้ล่ะ!!!"

เคย top ฟอร์ม กว่านี้ อย่าให้เสน่ห์ดีๆ กลิ่นไอความเป็นซีจัง แบบนั้นหายไป

บก.

#2 By บ้ากาม.. (203.185.131.97) on 2009-03-26 09:39