*○~atashi_yori~○*

สำหรับคนทำงาน(โรงงาน)จะมีอะไรที่ดีไปกว่าการได้หยุดยาวๆแล้วกลับมานอนตีพุงอยู่บ้าน

พอเข้าวันหยุดเหมือนใครแอบไปปรับสปีิดของเวลา

แป๊บๆ...อ้าว!!เหลือหยุดพรุ่งนี้อีกแค่วันเดียว

พอรู้สึกอย่างนี้ปุ๊บ มารน้อยที่แอบอยู่ก็โผล่พรวดมายักคิ้วเย้ยนางฟ้าในอีกซีกร่างว่า..

"หยุดอีกปะล่ะ"

นางฟ้าก็เกือบรวมร่างกับมารน้อยตอบไปว่า "อย่าท้า..ขอร้อง...กะลังเบื่อๆอยู่เชียว"

ยังดีที่สติมาปัญญาเกิด

รู้ว่ายังมีภาระชีวิตคุโระคุงที่ต้องดูแลเกือบสองปี

ดังนั้นแม่จะ้สู้ต่อไปจนกว่าคุโระคุงจะได้โอนชื่อมาเป็นของแม่

สู้ค่ะ.. 

.

.

 นอกเรื่องกันไปนานทีเดียวเชียว

สติมาปัญญาเกิดอีกครั้ง

วันหยุดที่ได้กลับมาอยู่ในสวนเงียบๆที่บ้านย่า

ก็มีกิจกรรมที่วนเวียนอยู่สองอย่าง

อย่างแรก:สรรหาของอร่อยเข้าท้อง 

อย่างที่สอง:กินเหล้ากับเืพื่่อนเก่า 

มาครั้งนี้รุ้สึกว่าได้เจอเพื่อนเก่าสมัยม.ต้นม.ปลายมากกว่าตอนสงกรานต์ซะอีก

อย่างว่าสงกรานต์เป็นเวลาของครอบครัวมากกว่า

.

.

คราวนี้มาได้เจอเจ้าเหมี่ยวซะที ได้มีเวลาเม้าแตกเม้าแตนกันนานสองนาน

คิดถึงแกมากกกก

ขอบใจแกมากนะเหมี่ยว แกทำให้ชั้นคิดอะไรได้เยอะ

(แค่คิดได้นะ แต่ทำได้ป่าวไม่รู้)

และทำให้อยากมีตลาดล่างบ้าง...คริคริ

.

.

ส่วนคุณเพื่อนแพทย์พิศาล ดีแล้วที่เปิดคลีนิคไม่ไกลบ้านย่าชั้นเท่าไหร่

ต่อไปจะได้รบกวนให้เป็นหมอประจำตระกูล

(พูดให้เวอร์ๆเหมือนว่ารวย...กร๊ากกกก)

นี่ถ้าเพื่อนเป็นหมอความงามชั้นคงตามติดชีวิตเืพื่อนแน่ๆ 

อ๊ะๆลืมไปว่าใช้ชื่อคุณเพื่อนทำสปาในโรงพยาบาลลดได้ครึ่งราคา

ลั้ลลาๆ...คริคริ

.

.

 ส่วนเพื่อนขาเมาประจำ Station R

อย่าง ปู แตง และน้องหูกาง

พวกแกยังเหนียวแน่นเหมือนเดิม..แต่จะคอแข็งกันไปถึงไหน

ยังไงเรื่องนี้ชั้นยอมแพ้ ยอมให้แก้วเหล้าเป็นที่วางไข่ยุงได้ค่ะ

.

.

พอเจอเพื่อนที่ต่างก็ทำงานแถวบ้านบ้างอยู่กันไม่เกินกทมบ้าง

ก็เริ่มคิด ทำไมอีชั้นต้องไปอยุ่ไกลถึงเกือบชายแดนขนาดนั้น

แุถมรอบตัวแต่คนจบโท จบดอกเตอร์ ทำำตำแหน่งกันอยู่

พอมองตัวเอง....อีชั้นยังเป็นสาวโรงงานอยู่เลย

เอาแล้ว...เริ่มมีม่านหมอกของความกดดันอยู่รายรอบ

ราวกับย้อนเวลาไปอยู่ม.ปลายสมัยต้องเผชิญกับการสอบเคมี ฟิสิกส์

.

.

อ้าว...เขียนไปเขียนมาเข้าโหมดเครียดได้อย่างไร

.

.

พรุ่งนี้ยังเหลือหยุดอีกหนึ่งวัน

วันสุดท้ายขอเป็นวันสำหรับความงาม

 ว่าจะไปตัดผมทำสีผม ช๊อปเล็กๆน้อยๆซะหน่อย

ก่อนที่จะต้องกลับไปสู่โลกแห่งความจริง..อิงๆๆๆๆๆ

...