We save lives
posted on 02 Jun 2009 21:58 by anatae in Endless-Story
อ่านคำขวัญบริษัททีไรก็ให้นึกถึงชื่ออัลบั้มเพลงร้อคของแกรมมี่...
(แล้วหน้าตูนบอดี้สแลมก็ผุดขึ้นมาในห้วงคำนึง)
.
อย่างที่เรารู้สึกในช่วงก่อนหน้านี้ มาตอนนี้เหมือนเป็นช่วงพลิกผันของชีวิต
เพราะตั้งแต่เข้างานที่นี่มาจนจะครบสามปี
ก็มีปีนี้ที่มีการแยกหน้าที่การเป็นล่ามอย่างชัดเจน
เพราะตั้งแต่เปิดโรงงานอีกหลังเมื่อปลายปีที่แล้วในพื้นที่เดียวกัน
เราพี่น้องสองสาวร่วมสถาบันก็ถูกพรากให้ไปรับผิดชอบกันแต่ละโรงงาน
.
.
นั่นคือจุดพลิกผันแรก....ชีวิตยุ่งเหยิงไปพักใหญ่
.
แต่สิ่งดีๆที่ตามมา คือการได้รับรู้เรื่องทั้งภาพรวม
ตั้งแต่หลักการการวางนโยบาย รวมถึงแนวทางการปฏิบัติในแต่ละจุดงานย่อยๆ
เรียกว่าพออ้าปากก็รู้ว่าจะทวงงานอะไร หรือต้องการจะอธิบายอะไรกัน
(ทุกคนก็คงรู้สึกดีไม่ต้องมาเสียเวลาอธิบายล่ามให้เมื่อยตุ้ม)
นับว่าสนุกทีเดียวเชียว
.
.
และเมื่อมีโรงงานใหม่เพิ่มขึ้น ดังนั้นเมื่อถึงฤดูกาลปรับโครงสร้าง
แน่นอนว่าผู้คนก็ถูกโยกย้าย สับเปลี่ยน และเพิ่มเติม
(แต่ล่ามอยู่ที่เดิม เพิ่มเติมเงินเดือนเล็กน้อย)
.
.
นั่นนำมาสู่การพลิกผันอีกครา
.
นั่นคือการมาประจำที่แผนกรับประกันคุณภาพ
พร้อมซัพพอร์ตคนญี่ปุ่นคนใหม่ที่มาแปะมือแทนที่คนเดิม
ซึ่งก่อนเปลี่ยนเลย์เอาท์ แผนกนี้จะอยู่ริมสุดของออฟฟิศ
อยู่กันอย่างเงียบเชียบราวกับเสถียรธรรมสถาน
ตอนนั้นเราอยากทำตัวดื้อแพ่งเอามือเกาะขาโต๊ะ ร้องโยเยว่า ม่ายปายย ม่ายย้ายย
.
แต่พอย้ายไปได้สองวันก็มีคำสั่งฟ้าผ่าจัดเลย์เอาท์ใหม่
นัยว่าเพื่อคุณภาพของการทำงานซึ่งเชื่อมโยงกับคุณภาพของสินค้า
ทีนี้มาอยู่ใจกลางออฟฟิศเลยค่ะ...ขนาบข้างด้วยแผนกผลิตและแผนกวางแผนผลิต
.
และเมื่อคนญี่ปุ่นคนใหม่มารับหน้าที่อย่างเป็นทางการ
จากสถานธรรมเสถียรกลายเป็นตลาดหุ้นฮั่งเส็ง
คึกคัก รวดเร็ว ทันใจ ฉับไว แม่นยำ
กลายเป็นแผนกที่เรตติ้งสูงผู้คนให้ความสนใจ (ประมาณมันจะเอะอะอะไรกันทั้งวัน)
ตอนนี้เริ่มชินกับความยุ่ง และรู้สึกสนุกเกือบทุกวัน (ยกเว้นวันที่ง่วง)
ตอนนี้ตั้งเป้าหมายไว้ว่าอีกหนึ่งปีต้องมีความรู้ความสามารถเทียบเท่า Asst. Manager คนไทยให้ได้
ถ้าไม่ได้เติบโตที่นี่ อย่างน้อยก็น่าจะไปเติบโตที่อื่นได้ล่ะน่า
.
.
ช่วงนี้ก้มีแต่งานที่ดูจะรุ่ง อย่างอื่นก็ออกแนวรุ่งริ่ง....
.
Daicel saves lives, but I save love !!!
.
.
ผมก็ขอให้กำลังใจนะครับ
#1 By บราอู1984 on 2009-06-03 01:00