*○~atashi_yori~○*

ตั้งแต่คุณลุงอารีย์คนยุ่นผู้แสนมีไฟในการทำงานเกินร้อยทุกวินาที

ได้สิทธิ์ลาพักร้อนกลับญี่ปุ่นช่วงโอบ้ง

ทำให้ล่ามพลอยสบายเหมือนได้ขึ้นสวรรค์

ช่วงนี้ต้องเรียกว่านาทีทองต้องอู้เอาโล่เสียหน่อย...กร๊ากกกก

งานนี้ได้หลายโล่ห์เรยล่ะ(ถูกหลายโล่เคาะหัวนะ)

เพราะวันๆก้นติดเก้าอี้มือก็คีย์ข้อความเมลเม้ากับเพื่อนๆในเอกบ้าง

เขียนไดบ้าง สำรวจตลาดแรงงานล่ามในเน็ตบ้าง

เพื่อความดูแนบเนียนกว่านั้นก็จะถือกระดาษไปแผ่นนึงแล้วก็เดินไปเม้ากะคนนั้นคนนี้

ยิ่งถ้าคนญี่ปุ่นหายไปประชุมกันหมดก็เสร็จโจรเลย

เพราะจะเอาตำราสอบวัดระดับมากางอ่านกันเป็นล่ำเป็นสัน

(ภาวะต่อเนื่องจากเอนทรีไฟลนก้น)

ก็คงทำได้แค่ช่วงนี้ล่ะ

เมฆหมอกแห่งความยุ่งจะกลับมาปกคลุมอีกครั้งตั้งแต่สัปดาห์ที่สามของเดือน

ว่าไปปีๆนึงก็ผ่านไปรวดเร็วเหมือนกัน  อีกไม่กี่เดือนก็จะสิ้นปี มีโบนัสแว้ววว

มะกี้แอบสืบถามคนยุ่นบริษัทแม่ที่เดินทางมาแลกเปลี่ยนข้อมูลด้านเทคนิคว่า

ได้โบฯกลางปีเท่าไหร่หรอ...น้อยกว่าปีที่แล้วรึป่าว

(บริษัทแม่แบ่งจ่ายสองครั้ง...และที่ผ่านมาจะได้มากกว่าเรา0.5 เดือน)

ก็ได้ใจฟามว่าปีนี้ลดลงไป 0.4 เดือน

เอาล่ะงานเข้าแว้วววว

แม่มดมือใหม่อย่างพี่เล้งก็คาดการณ์ว่าเราก็น่าจะเหลือแค่3.5 เดือน

ขอให้จริงเถอะ ลดกว่านี้ไม่ได้นะทำจายม่ายด้ายย

.

.

วันนี้เขียนสองเรื่องเลยนะเนี่ย...

เห็นไหมบอกแล้วว่าว่าง....อิอิ